Tekin, kazadan sonra yatağa bağlı kaldı ve yaklaşık üç yılın sonunda yeniden oturabildi. Tedavi sürecinde kollarını kullanmaya başlayan öğretmen, elektrikli engelli aracıyla evinden yaklaşık bir kilometre uzaklıktaki Şehit Gürcan Akan İlkokulu’na giderek görevini sürdürüyor.
Tekin, okulda rehberlik hizmeti verdiğini, odasında çalışabildiğini ve sınıflara girerek öğrencilerle bir araya gelebildiğini anlattı. Mesleğini ve çocukları çok sevdiğini belirten öğretmen, çalışmanın insana kendini değerli hissettirdiğini söyledi.
“Durursak geri gidiyoruz”
İyileşme sürecinde azim ve desteğin önemine dikkat çeken Tekin, çevresinin, öğrencilerinin ve meslektaşlarının kendisine hem maddi hem manevi destek verdiğini ifade etti. Tedavi sürecini “iğneyle kuyu kazmaya” benzeten Tekin, “Bizim durum rampadaki bir araba gibi; durursak geri gidiyoruz” sözleriyle mücadelesini anlattı.
Kazadan sonra bir süre çayını pipetle içtiğini ve yemeklerini refakatçisinin yedirdiğini belirten Tekin, artık bardağı tutabildiğini ve yemeğini kendi başına yiyebildiğini söyledi. Engelli bireylere mücadeleyi sürdürme ve hayatın içinde yer alma çağrısı yaptı.
Okul müdürü Yelda Leblebici de Tekin’in meslek aşkıyla görevine döndüğünü ve çalışmalarını disiplinle sürdürdüğünü belirterek öğretmene teşekkür etti.