Son güncellenme :18.04.2018 12:32

Anasayfa > Yazarlar > Sevgi

18.04.2018 Çar, 12:32

Sevgi - Mustafa Karadağ

Sevgi

Siyah başlı küçücük kuşların sabah sabah “kuşkulu” hareketlerle daldan dala aşağı yukarı kıpır kıpır edişleri ve üstelik ötüşleriyle seni etkiledikleri bir ortam…
Aynı zamanda bülbül soyundan olan karatavuklar, doğrusu soyunun hakkını vermekteler…
Bahar uyandı, uyanıyor.. Her bitki yeniden var olmak uğraşında yani varlığını sürdürmek peşinde. Bu varlığın bir süreci. Bu süreçte mevsimler var kaçınılmaz olarak. Kış, ilkbahar, yaz, sonbahar. Bu dörtlünün ikisi başka, diğer ikisi bir başka. Sıcağı var soğuğu var, yeniden varoluşu var ve de sonu…Bu kaçınılmaz bir döngü…
Bahar aylarında her şey başka. Havalar ne soğuk ne sıcak. Yaşanılası bir ısı ve yaşanılası bir ortam..Tam zamanıdır…Sen dünya ile meşgul iken sanal ve gerçek olarak bir ses peydah olur dışarıda, gecenin güzel bir vaktidir. Bu ses “Cunk Kuşunun” sesi, bu bir çeşit Baykuş sesidir. Cunk… cunk…diye duyulur. Ve bu nostaljik bir sestir yaşayanlara. Ben onlardan biriyim…
Kış mevsiminin o güzelim soğuk, serin ve yağışlı havalarından sonra ılıklaşan bir ortamda artık büzüşmeler son bulmuş, gevşeme ortaya çıkmıştır. Gevşeme soğuktan sıcağı geçiştir.
Akşamlar sakin, güzel bir havada uzaklardan gelen köpek havlamaları ile doludur. Neye havlarlar bunlar anlaşılmaz çoğu zaman.
Dinlemeyi göze aldıktan sonra bu sesler insana yaşam gücü verir, geceyi ve yaşamı bir başka seversin, var olmanın farkına varırsın…
Dünü, bu günü ve yarını birleştirirsin bu sevgide…
SEVGİ..!
Kelime olarak bile yetmez mi..?

YORUMLAR

Toplam 0 yorum bulunmaktadır.